تبلیغات
طوبی سلماس - کشاورزی در ایران باستان

امروز:

کشاورزی در ایران باستان

» نوع مطلب : کشاورزی قدیمی و مدرن ،

کشاورزی در ایران باستان :


"
گاو مرد دهقان اگر در دستش باشد و بر او خیش بندد تا زمین را شیار کند سودمندتر از ان است که در راه خدای بی نیاز قربانی شود."

کشاورزی در ایران باستان:
کشاورزی در ایران باستان همواره از جمله وظایف مهم اجتماعی بوده است. اهمیت کشاورزی در ایران و بالا رفتن میزان کشت و تاثیر آن در زندگی مردم به پایه ای بود که دیگران ایرانیان را همواره می ستودند
.
پادشاهان هخامنشی در بهره برداری از منابع طبیعی و اب و خاک و توسعه بازرگانی و کشاورزی که حیات اقتصادی کشور را تضمین می کرد دلبستگی فراوان داشتندو همواره کشاورز و کشاورزان را می ستودند .آمده است که کوروش بزرگ با تنی چند از دهقانان و روستاییان بر خوان نشست و چنین گفت:"من همتای شمایم. مازاد و توشه زندگی را ازشماوام داریم.پایداری دولت از دسترنج شماست."
سقراط خطاب به پادشاهان یونان چنین می گوید:"آیا باعث شرمساری نیست که از پادشاهان پارس تقلید نمی کنیم ؟!!آنها دریافته اند که فن کشتکاری زیباترین هنر است."
گزنفون در این باره می گوید:
"
شاه ایران در پاره ای ایازبه بخشهایی از کشور خود سفر می کند اوضاع را می بیند و به پاره ای از سرزمینها کسانی را می فرستد. اگر دریابد که در استانی زمینهای آباد و درختان سودمند فراوان است به آن استاندار پاداش می دهد . مقامهای ممتاز می بخشد و شهری را به استان او می افزاید . و هر گاه روشن شود که استانی کم جمعیت و بایر مانده است و بداند که این ویرانی از سخت گیری یا کوتاهی استاندار است و از سستی او سرچشمه گرفته است او را بی درنگ عوض می کند و هر گاه شاه می خواهد پاداشی بدهد نخست به کسانی که در جنگ دلیری کرده اند یا در کشاورزی و ابادانی کشور کوشیده اند میدهد.ایرانیان به درختکاری خشک کردن مردابها و تبدیل انها به به زمینهای قابل کشت و کندن چاه و ساختن کاریز و بهره برداری از منابع ابهای زیر زمینی دلبستگی داشتند به طوری که در هنر اکتشاف و هدایت و بهره برداری اب هیچکس به پای ایرانیان نمی رسید و اصولا کندن رشته های قنات برای هدایت آبهای زیر زمینی از ابداعات ایرانیان است."
آسیابهای آبی در شوشتر گواه بر این ادعاست . آسیابهای آبی شوشتر اولین صنعت آب در جهان است.
"
درخت نیز از دیر باز در ایران مقدس بود و در نقشهای گوناگون تاریخی ایران نقش درخت زندگی یکی از مظاهر مذهبی بود که از دورانهای پیش از تاریخ تا دوران پس از ساسانیان همواره زینت گر اشیاء نقش دار بوده است.
"
ایرانیان باغهای بزرگ و منظم و زیبایی می ساختند که به انها پردیس می گفتند. در این باغها ی بزرگ و جنگلی جانوران شکاری و درنده نیز رها می کردند تا باروری کنند.
"
گویند هنگامیکه لیزاندر سردار اسپارتی با پیشکش هایی به نزد کوروش رفته بود کوروش باغی را به او در سارد نشان داد . لیزاندر گفت : من از زیبایی این باغ در حیرتم ولی شگفتی من بیشتر از کسی ست که این ها را با این نظم و ترتیب اندازه گرفته و کاشته است. کوروش گفت همه را خودم کرده ام و پاره ای از درختان را خود کاشته ام.لیزاندر بیشتر تعجب کرد و کوروش گفت:یک پارسی روزانه آنقدر باید کار کشاورزی کند که عرق بدنش را مرطوب کند
"
ارزش درخت در ایران چنان بود که اگر کسی درختی را می شکست مجبور بودبه جرم این گناه مبلغی بپردازد و یا چندین درخت بنشاند
"
با کارهای برجسته و تلاشهای سازنده و به ویژه توجه دولت هخامنشی به کشتکاری و بازرگانی و رفاه نسبی خانواده ها و نیز گرایش دادن مردم به کشتکاری بیکاری در ایران آن روز وجود نداشت. هرکس پیشه و هنری نداشت با تشویق هایی که به عمل می امد به کشاورزی می پرداخت و برزی گری پیشه آزادگان به شمار می رفت. گدا و گدایی در ایران معنا نداشت
سقراط با شاگردش کریتوبول چنین می گوید:"شاه ایران توجه بسیار دارد که زمین به وسیله ساکنان آن کشت شود و بر کشاورزان هریک سالاری جداگانه گماشته است.
"
میزان دلبستگی و مهر پادشاهان هخامنشی به پیشرفت کشاورزی و فر اورده های ایرانی چنان بود که در دربار ایران دستور داده شده بود که هیچگونه فراوردهای کشاورزی و منسوجات خارجی نباید روی میز پادشاه باشد.شاهان ایران به نام میهن دوستی خوراک بیگانه نمی خوردند و گفته اند هنگامی که خدمتکار خشایار شاه انجیر اتن رابر سر سفره گزارده بود پادشاه دستور داد تا دیگر این کار تکرار نشود.
اموزشهای دینی و اخلاقی زرتشت آبادانی و کشتکاری را از کارهای نیک و نمادهای خدایی می داند و سراسر اوستا درباره آباد کردن زمین آبیاری درختکاری گله داری و پرورش جانوران و گیاهان سودمند چه دارویی و چه غذایی دستوراتی دیده میشود.کشاورزی در ایران مقدس ترین کارها بوده است.
"
چه بد حال است زمینی که زمان درازی بی بذر و بذر افشان در انتظار کشاورزی مانده است. مانند دوشیزه ای زیبا و خوش اندام که زمان درازی بی فرزند مانده است و در ارزوی شوهری خوب است.
"
آنگاه که تو ای مزدا آن خرد مینوی را آزاد گذاشتی تا به دلخواه خود به کشاورز گراید یا به دیگران پس او از این دو کشاورز گله پرور را داور درستکردار خویش برگزید .آن پاسبان منش نیک را

 


نوشته شده در : یکشنبه شانزدهم دی 1386  توسط : مهندس محبوب آقازاده.    نظرات() .

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر