تبلیغات
طوبی سلماس - اهمیت و ضرورت کشاورزی

امروز:

اهمیت و ضرورت کشاورزی

» نوع مطلب : اهمیتهای کشاورزی ،

اهمیت و ضرورت وجود یك بخش كشاورزی فعال

رشد بخش كشاورزی به عنوان بستری برای كسب اهداف توسعه در كشورهای در حال توسعه امری ضروری قلمداد می شود . در میان اهداف مورد نظر ، بهبود و تقویت رشد اقتصادی و كاهش فقر، بهبود امنیت غذایی و حفظ منابع طبیعی بسیار مهم هستند.

كاهش فقر از طریق رشد اقتصادی

در كشورهای كم درآمد ، بخش كشاورزی به دلیل گستردگی و پیوند های قوی با سایر بخش های اقتصادی ، به عنوان موتور و محرك اولیه رشد اقتصادی عمل می نماید. كشاورزی در این كشورها بیشترین سهم نیروی كار را به خود اختصاص داده و با 68 درصد اشتغال و 24 درصد تولید ناخالص داخلی جایگاه ویژهای دارد. اغلب جمعیت فقیر به طور مستقیم به این بخش به این بخش وابسته بوده و از طریق كشاورزی گذران زندگی میكنند . افزایش میزان بهره وری در بخش كشاورزی باعث ارزان تر شدن مواد غذایی شده و كمك قابل توجهی به اقتصاد خانوارهای فقیر می كند . همچنین كشاورزی نوین با اشتغال بیشتر در واحدهای فرآوری همراه شده و عرضه ی خدمات و نهاده های بیشتری را در بازار به دنبال دارد . این روند به شكل غیر مستقیم به ایجاد اشتغال در مزارع منجر خواهد شد.

به این ترتیب بخش كشاورزی به طور مستقیم از طریق تولید بیشتر و صادرات و به صورت غیر مستقیم از طریق افزایش تقاضا برای خدمات و كالاهای صنعتی در جوامع روستایی ، به رشد اقتصادی كمك نموده و در نتیجه موجب خلق فرصت های شغلی جدید می گردد.

رشد در بخش اقتصادی نتایج مثبتی بر " فقرزدایی" به خصوص در مناطق روستایی دارد و ذكر این نكته نیز ضروری است كه روند كاهش فقر شهری را می توان از طریق رشد بخش روستائی ، به ویژه در بخش كشاورزی تسریع كرد. به طور كلی رشد كشاورزی به صورت غیر مستقیم به بهبود وضعیت خانوارهای شهری و روستائی كمك كرده و با افزایش دستمزدها، كاهش قیمت مواد غذایی و تقاضای بیشتر برای كالاها و خدمات واسطه ای همراه می شود. این پدیده به ترغیب و توسعه ی فعالیت های زراعی ، افزایش سرمایه های تولیدی به قشرهای زحمت كش و بهبود كارایی بازار عوامل خواهد انجامید . یك مطالعه در سال 1997 پیرامون 35 كشور نشان داد كه یك درصد افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه ی كشاورزی ، 1.61 درصد افزایش در درآمدهای سرانه ی 20 درصد فقیرترین قشرهای جمعیت را به همراه خواهد داشت.

اهمیت كشاورزی در كشاورزی در كشورهای در حال توسعه از بعد تاریخی ، در فرآیند توسعه ، سهم كشاورزی در تولید و نیروی كار كاهش می سابد. این فرآیند باعث شده تا برخی كارشناسان توسعه ، بخش كشاورزی را به عنوان یك عامل فرعی در راستای توسعه به شمار آورند. از این رو كاهش فرآورده ها و نیروی كار این بخش را می توان ناشی از سیاست های تبعیض آمیز (یك سو نگر) داخلی و سازو كارهای تجارت بین الملل دانست. بخش كشاورزی ، به عنوان محرك رشد اقتصادی ، به ویژه در كشورهای در حال توسعه ی فقیر مطرح بوده است و "كشاورزی" نقش مهمی در تولیناخالص داخلی و اقتصاد روستایی ایفا كرده و بخش قابل ملاحظه ای از جامعه ی فقیران را تحت تاثیر قرار می دهد.

یك بخش سازمان یافته و یكپارچه ی كشاورزی می تواند به بهبود امنیت غذایی ، كاهش قیمت محصولات غذایی ( به خصوص به نفع جمعیت فقیر می باشد كه سهم نامتناسبی از درآمد خود را صرف غذا می كنند.) ، افزایش میزان اشتغال و درآمد ، ایجاد پیوندهای اقتصادی مهم در زنجیره ی تولید ، و ایجاد تاثیرات مثبت در محیط زیست كمك شایانی كند.

در طول دهه ی 1990، حمایت بین المللی توسعه بخش كشاورزی كاهش یافت زیرا بر اساس شواهد موجود بودجه های تخصیص یافته به پروژه های كشاورزی و تحقیقات از سوی دولت ها و سازمان های بین المللی مرتبط یافته است . با وجود چالش های موجود و روند سیاست های تجارت كشاورزی در كشورهای صنعتی ، شدت فقر روستایی و نقش مهم كشاورزی در رشد اقتصادی كشورهای در حال توسعه به ظهور نیازهای فوری و اضطراری برای تاكید مجدد به این بخش و نیز استفادهاز مزیت های نسبی در محصولات كشاورزی این كشورها منجر شده است.

با توجه به فقر گسترده در روستاها و فعالیت های زیست محیطی زیان بار ، باید یك چارچوب توسعه برای كشاورزی و با توجه باصول برابری و پایداری تدوین شود. این چارچوب حداقل شامل موارد زیر است:

· سیاست های اقتصادی در كشورهای در حال توسعه كه در برابر تولیدات و صادرات عمده تبعیض آمیز و یك سو نگر نیستند.

· سیاست های تجاری در اقتصادی ثروتمند كه در قبال كشورهای در حال توسعه تبعیض آمیز نیستند.

· سرمایه گذاری خصوصی و دولتی در زیر ساخت ها ، توسعه فنی و اعتبار كه برای مدرن سازی تولید و بهبود رقابت ضروری هستند.

بهبود در امنیت غذایی

در مقیاس جهانی ، نیاز به مواغذایی و تغذیه، روندی رو به افزایش و وسیع داشته و اكنون تحت تاثیر جمعیت و درآمدهای رو به رشد و نیز تقاضای حجیم برای خوراك دام قرار دارد. گزارش های انتشار یافته از سوی مؤسسه بین المللی پژوهش در سیاست غذایی دلالت بر لزوم بازبینی مجدد در سرمایه گذاری های دولتی و خصوصی و تدوین برنامه های كلان در بلند مدت دارد، تا بتوان قیمت های غذایی را تا سال 2020 كاهش داد و اهداف هزاره ی سوم را برای كاهش فقر و سوء تغذیه محقق كرد. در سطح ملی ، رشد اقتصادی از طریق افزایش درآمد جمعیت فقیر سهم قابل ملاحظه ای در میزان دسترسی آنان به مواد غذایی خواهد داشت.

حفاظت از منابع طبیعی

بخش كشاورزی، بزرگترین مصرف كننده ی منابع طبیعی و در عین حال بیشترین نقش را در حفظ آن بر عهده دارد. تخریب منابع آب و خاك در بسیاری از مناطق ، از جمله نگرانی های تولید كنندگان بوده و آگاهی های عمومی نسبت به محیط زیست ، باعث ظهور و بكارگیری راهكارهای حفاظتی شده است . در برخی كشورها استفاده ی زیاد از مواد شیمیایی و آفت كش ها كه با تاسف باید اظهار داشت با پرداخت یارانه های مختلف همراه است ، مشكلات زیست محیطی بسیاری را به وجود آورده است . خذف یارانه ها و افزایش درآمد كشاورزان از طریق بهبود بهرهوری از جمله راهبردهای مؤثر در كاهش روند تخریب منابع هستند.

آزاد سازی تجاری ضامن موفقیت

تعامل و یكپارچگی با اقتصاد جهانی می تواند روند رشد و فقر زدرا تقویت كند. در اغلب كشورها ، آزادسازی تجاری گسترده و سهولت در مناسبات تجاری باعث تقویت روند رشد درآمدها و محصول خواهد شد. اندیشه ی تجارت باز و سیاست سرمایه گذاری همواره تعامل با محیط تجارت جهانی و نیز واردات فناوری های متنوع و نوین را در جهت بهرهوری هرچه بیشتر ، تسهیل میكند. به ویژه آزاد سازی تجارت با رشد هرچه بیشتر بخش كشاورزی همراه بوده است.در مقایسه ی فرآیندهای مختلف اصلاح سیاست های تجاری ، استنباط می شود كه اگر تلاش های آزاد سازی ادامه یابند ، در آن صورت بخش كشاورزی در یك دوره ی چهار ساله بعد اصلاحات از یك نرخ رشد متوسط 5.7 درصدی برخوردار خواهد شد و این نرخ در مقایسه با نرخ 2.8 درصدی پیش از آن قابل توجه به نظر می رسد.

رفع موانعی مانند تعرفه های سنگین واردات محصولات كشاورزی و مواد غذایی از ابعاد مهمی در چرخه یفقرزددایی برخوردار است.این پدیده سبب می شود تا قیمت مواد غذایی پایین آمده و درنهایت ، مصرف كننده بهره مند شود. از آن جا كه جمعیت فقیر ، بخش قابل ملاحظه ای از درآمد خود را صرف غذا می كند، به دنبال كاهش موانع تجاری، این گروه از منفعت بیشتری بهره مند خواهند شد.

با هدف حمایت از روند رشد كشاورزی و فقرزدایی، لازم است تا نظام اقتصادی در حال توسعه از طریق حذف یا كاهش موانع تجاری با اقتصاد جهانی تلفیق و همراه شده و به موضوع تجارت چند جانبه در میان خود و یا با كشورهای توسعه یافته بپردازند. كشورهای در حال توسعه برای ایفای نقش رقابت آمیز ، باید مزیت ها و بهره وری محصولات كشاورزی خود را از طریق اعمال تغییرات لازم در الگوهای مناسب كشت ، بهبود فناوری های تولید ، ارتقای كانال های بازاریابی و دیگر راهكارهای تكمیلی افزایش دهند تا از منافع واقعی ناشی از آزاد سازی تجاری بهره مند شوند. این به معنی آن است كه این كشورها باید در مذاكره های تجاری خود ملاحظه های لازم و ویژه ای را در نظر گیرند. همچنین، باید نسبت به اعمال ساز و كارهای تضمینی برای مواجهه با اثرات شدید ناشی از انطباق این مذاكره ها با اقشار آسیب پذیر ، از جمله كارگران روستایی اهمیت دهند. به طور اساسی اهداف بلند مدت مورد نظر در كاهش موانع تجارت باید برای كشورهای د رحال توسعه و توسته یكسان باشد.

 


نوشته شده در : پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386  توسط : مهندس محبوب آقازاده.    نظرات() .

آی تی
چهارشنبه نوزدهم مهر 1396 15:02
ممنون خیلی خوب بود
BHW
پنجشنبه دهم فروردین 1396 12:57
Hello There. I found your blog using msn. This is a very well written article.
I'll be sure to bookmark it and return to read more
of your useful info. Thanks for the post. I'll certainly return.
پارسا
دوشنبه شانزدهم فروردین 1395 21:21
عالی بود.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر